zondag 2 oktober 2016

Interview DE ZONDAG: Tom Balthazar


Tom Balthazar (Sp.a)

‘Als ge Gent graag ziet moet ge er zorg voor dragen’

Tom Balthazar (53) was tot 2007 advocaat, maakte in oktober 2000 zijn intrede in de gemeenteraad en werd door zijn collega’s aangeduid als Sp.a fractie voorzitter. Tom mag dan misschien wel niet zo populistisch zijn als Daniël Termont, hij doet in 2018 een gooi naar de burgemeesterssjerp. Hij wordt geprezen om zijn dossierkennis. Insiders zijn het erover eens: met 1 blik weet  hij elke situatie perfect in te schatten.

Balthazar is op zijn hoede. De laatste tijd had hij, naar eigen zeggen, wat minder prettige ervaringen met de pers. “Men noemt me wel eens de minzame jurist. Ik ben al vele jaren politiek actief maar heb nog nooit ook maar iets tegen mijn zin gedaan. Mijn inzet als gemeenteraadslid en schepen volgt op een sociaal engagement dat mij altijd heeft gedreven. Voor wat hoort wat, een gezonde arbeidsmoraal die me als kind werd meegegeven. Ik had ambities om journalist te worden maar daar wilde men thuis niets van weten. Als jobstudent vulde ik de rekken in de GB aan de Dampoort, was kelner in het nachtrestaurant Corner House waar veel dames van plezier kwamen. Ze waren altijd gul met het geven van fooien.  Van de fijne vleeswaren in het restaurant kwam ik terecht bij het lekkere vlees van vleesdistributeur Primus (lacht). Wat de liefde betreft heb ik wel het nodige verkennend werk gedaan.”

De lokroep van de Gentse politiek was intens aanwezig?

In 2007 zette ik de stap naar een uitvoerend mandaat en werd schepen van milieu en sociale zaken. Nadien, toen in 2010 Karin Temmerman een overstap maakte naar de Kamer van Volksvertegenwoordigers, nam  ik een groot deel van haar bevoegdheden over en werd schepen van milieu, stadsontwikkeling en wonen. Drie beleidsdomeinen met drie keer dezelfde grote uitdaging: werken aan een duurzame, aangename en leefbare stad.”

Binnenkort mogen we je misschien aanspreken met Burgemeester Balthazar!

“Ja, wie weet. Daar zullen de kiezers over beslissen. Het zal niet eenvoudig zijn maar dat is het nooit geweest. Bij de verkiezingen in 2012 kleurden 5.466 mensen het bolletje achter mijn naam rood en werd ik schepen van stadsontwikkeling, wonen en openbaar groen. Weet je, ik wil mij nergens opdringen. De kampioen handjes schudden ben ik zeker niet, op jongere mensen maakt dat trouwens nog weinig indruk. Geef hoop, doe geen valse beloftes, straal kracht en vertrouwen uit, wees eerlijk en oprecht, dat zijn goede eigenschappen. Als ge Gent graag ziet moet ge er zorg voor dragen. Ik zal er mij totaal voor inzetten. Ik ken de stad en zijn bewoners goed, dat helpt.”

Worden ouderen te vlug afgeschreven?

Soms wel, maar het is zeker geen algemene regel. Maar het is tevens goed dat jonge mensen een kans krijgen. De rotatie nu gaat vlugger dan vroeger. De kracht die van mensen uitgaat is belangrijk. Ervaring, weten wat er leeft, nieuwe ideeën, zich totaal inzetten mogen we niet zomaar wegcijferen. Als politicus ontmoet je veel mensen, kan je veel realiseren. De job is zeer gevarieerd. De medaille heeft ook een keerzijde: gebrek aan tijd voor jezelf en de familie, de vrienden. Er blijft te weinig tijd over om te ademen, om te bezinnen, om nieuwe dingen te ontdekken.

Tijden veranderen. Heb je daar moeite mee?

Neen, eigenlijk niet.  Al geef ik grif toe, mijn website moet dringend eens serieus bijgewerkt worden. Als het maar eventjes kan spring ik elke zondag, vroeg in de morgen, in het zwembad. Daarna naar de bakker om pistolets. Op zondagavond sta ik achter de kookpotten. Italiaanse kost is mijn specialiteit. Mijn vrouw en kinderen zijn echt enthousiast over mijn culinaire escapades. Enfin, ze eten toch alles op wat op het bord komt (lacht). Italië is trouwens ook mijn favoriete reisbestemming.

Doodgaan doen we allemaal. Is euthanasie een goede of slechte evolutie?

De wereld van de gezondheid heeft me altijd erg geboeid. Als kind wou ik arts of dokter worden. De angst om als chirurg niet handig genoeg te zijn deed me uiteindelijk kiezen om rechten te studeren en specialiseerde me als jurist in medisch en gezondheidsrecht. De zelfstandigheid van patiënten  moet gerespecteerd worden. Patiënten worden hoe langer hoe meer mondiger, het is een goede evolutie.  Men moet zelf kunnen beslissen over euthanasie , palliatieve zorg of een andere behandeling. Leven is het belangrijkste geschenk waar we, in alle omstandigheden, met respect moeten mee omgaan. Of er leven is na de dood? Denk  het niet, ik ben zo goed als zeker dat het na ons gedaan is. Leef dus hier en nu!”

Frans Van Damme


Gepubliceerd in DE ZONDAG dd. 02/10/2016