Leven en werken in Benidorm: Leven als God in Spanje met een zak vol geld

(reeks artikels geschreven voor dagblad Het Nieuwsblad/De Gentenaar)

In Benidorm en omgeving gaat Frans Van Damme op zoek naar Gentenaars die er niet alleen wonen maar ook werken. Een week lang, elke dag, een warm menselijk portret.

Zaak: verkoper bij Mercado del Mueble

Naam: Alain Vanderhaeghen

Leeftijd: 42

In Spanje sinds: 2000

In Gent was Alain een trouwe vaste medewerker van Open Bedrijvendag. Tot hij er plotseling aan de deur werd gezet. Noodgedwongen op zoek naar een nieuwe job was het enige alternatief. Voor Neckermann kon hij 5 jaar aan de slag als reisleider. Marokko, Madeira, Lanzarote werden zijn deel van de wereld. Einde van het verhaal was Cuba, waar hij op een erg gewelddadige manier slachtoffer werd van een brutale overval. Vaarwel droom. Maanden van herstel, lichamelijk en geestelijk, waren het gevolg. Alain: ‘Toen nam ik plots de beslissing om definitief bij mijn moeder in Spanje te gaan wonen. In België had ik niets meer verloren. Moeder is altijd al mijn grote god geweest, ik wou gewoon bij haar zijn. Ze was welstellend, maar ik wou daar in Spanje zeker niet op haar kosten leven (alhoewel iedereen dat toen wel dacht). Ik zocht werk wat vrij vlug aardig lukte omdat ik 5 talen spreek. Aanvankelijk als kledingverkoper, later als meubelverkoper. Het werk doe ik heel graag, omgaan met alle nationaliteiten is mijn ding. Als het maar niet de Franstalige Gentse bourgeoisie is, want daar kan ik absoluut niet tegen, al die cinema!’.

Spraakwaterval Alain is op volle snelheid en niet meer te houden. Het lijkt wel of ik midden een toneelopvoering van een Gentse komedie ben terechtgekomen. ‘Mijn moeder zei altijd: wie naar Spanje komt wonen moet een zak vol met geld meebrengen. Wie een duts is in België blijft ook een duts in Spanje. Dat is ook zo. Enige tijd terug kwam een Gents koppel bij mij in de winkel meubelen kopen. Ze wilden een snackbar openen in Benidorm. Ze zouden beter eerst naar de tandarts zijn geweest want geen van de 2 had nog tanden. Enfin, avonturiers dus. Ik zei tegen mijn collega: die meubelen kunnen we binnen een paar maand terug gaan ophalen. Ik had nog gelijk ook. Na 1 maand was hun snackbaravontuur al ten einde. Er zijn hier helaas maar al te veel duistere figuren die we best kunnen missen en waar niemand zit op te wachten’.

Wat maakt het leven in de streek van Benidorm dan zo aantrekkelijk? Is alles dan rozengeur en maneschijn?  ‘Het enige wat ik hier mis is cultuur, vooral opera. Verder heb ik in mijn leven een regelmaat ingebouwd, net zoals in België. Ergens wonen is nog heel wat anders dan er met vakantie zijn. Het is hier echt niet alle dagen feest, maar heel dikwijls toch wel. Nooit wil ik nog in België wonen. Hier heb ik ook mijn vriend gevonden. Misschien is dat ook wel de motivatie geweest om naar hier te komen. In België zag cupido mij blijkbaar niet graag, een relatie lukte nooit, hoe hard ik ook mijn best deed. De prins met het witte paard kwam nooit voorbij. Hier kwam ik een Zweed tegen en ’t was direct patat-boem, als het kriebelt moet eens mens zich laten gaan hé’.

Alain en zijn moeder hebben een wel erg eigenaardige hobby. Ondanks ze zelf in een riante villa wonen, gaan ze samen voortdurend huizen bezoeken die te koop zijn: ‘We zijn helemaal niet van plan om iets te kopen maar we kunnen het niet laten, ’t is sterker dan onszelf. Alhoewel het hoe langer hoe moeilijker is want al die immobiliënkantoren kennen ons ondertussen. Ze zeggen waarschijnlijk van ons: ’t zijn weeral die 2 rare curieuzeneuzen die langskomen om hun tijd te passeren en toch niets kopen’. Het lijkt wel een scenario voor een aflevering aan de Costa Blanca van Keeping Up Appearances met Hyacint Bouquet en zoontje Sheridan. Tot slot misschien nog een goede raad? ‘Heel simpel: wie denkt dat de gebraden kiekens hier zo uit de lucht vallen, blijft maar beter weg. En neem nooit een Spanjaard als partner in de liefde. Miserie, miserie!’.

Tussen het gesprek door verkoopt Alain met de glimlach nog vlug voor een paar duizend euro tuinmeubelen aan een stel Duitse reumatische worstendraaiers van vermoedelijk de 4^e leeftijd die net in Benidorm zijn komen wonen. De meubelen zijn uitzonderlijk met 50 % korting, goede raad en inlichtingen totaal gratis. De Spaanse eigenaar van Mercado del Mueble mag best tevreden zijn met zo een verkoper. De moeder van Alain ook, met zo een kleurrijke zoon.

                                        Alain Vanderhaeghen

Leven en werken in Benidorm: Cowboys met een ‘frietkot’, het lukt hier nooit

 

In Benidorm en omgeving gaat Frans Van Damme op zoek naar Gentenaars die er niet alleen wonen maar ook werken. Een week lang, elke dag, een warm menselijk portret.

Zaak: horecagroothandel Messiaen

Naam: Juan Messiaen

Leeftijd: 45

In Spanje sinds: 1989.

Horecagroothandel Messiaen uit St. Amandsberg is een naam met faam. Opgericht in 1966 was het bedrijf al vlug aan expansie toe. Na Messiaen France kwam in 1989 Spanje aan de beurt. Een hele uitdaging voor de oudste zoon Jean-Christophe. Hier nu Juan voor de vrienden. Op een boogscheut van Benidorm moest ondertussen het bedrijf reeds 3 maal verhuizen wegens voortdurende uitbreiding. Het assortiment van horeca- en frituurproducten uit België slaat aan. Messiaen España leerde het Spaanse volk echte Belgische frieten met mayonaise eten en levert in het groot maar ook aan particulieren.

Juan vertelt: ‘Wij zijn gespecialiseerd in het toeleveren van een totaalpakket aan de horeca. Onze catalogus omvat zowat 800 producten direct leverbaar uit voorraad. Voornamelijk rechtstreekse import uit Belgenland. We hebben alle grote en bekende merken in ons aanbod o.a. kruiden Verstegen, Debbic, Ijsboerke, Mio, Coertjens conserven, McCain enz. In en rond Benidorm leveren we van maandag tot vrijdag. Het overgrote deel van onze klanten, zowat 70 %, zijn horecazaken van Belgen en Nederlanders maar ook Spanjaarden zijn gretige afnemers. In onze eigen slagerij verwerken we allerlei vers vlees tot lekkere hapjes en speciale menu’s, alles versneden en verpakt volgens de wensen van de klant. Verkoop van vers vlees maakt het grootste deel uit van onze omzet. Natuurlijk zijn de 65 soorten Belgische bieren een topper’. Doe er mij niet aan denken. Ik stik van de dorst. Alhoewel Gentenaars bekend staan als gastvrij krijg ik helaas niets aangeboden. Kijken mag, proeven niet.

Maar waarom wil een zoon van ‘goede huize’ hier een toekomst opbouwen? Volgens Messiaen eerder toevallig: ‘ik studeerde in Gent voor landbouwingenieur. Maar ik had veel te veel hobby’s en dus te weinig tijd over om te studeren. In het bedrijf van vader gaan werken was voor mij zeker geen optie. Toen konden wij plots in Benidorm een klein bedrijfje overnemen. Het stelde eigenlijk niets voor maar ik geloofde er sterk in. Samen met mijn vriendin (nu mijn vrouw) en 1 Spaanse werknemer gingen we toen, stapje voor stapje, van start. Nu, 23 jaar later, stellen we 9 mensen te werk, tot voor kort zelfs 14. Maar toen sloeg de crisis toe en dat voelen we. Maar verder gaat alles vrij goed. Heimwee heb ik niet maar onze sterke familieband mis ik wel. En al die cowboys en charlatans die hier rondlopen mogen gerust zo vlug mogelijk vetrekken, terug vanwaar ze kwamen. Voor wie zijn stiel kent is er een toekomst, voor alle anderen niet. Toen ik destijds aankwam was er bijna niets, nu is er van alles een overaanbod. Van alles veel te veel, elkaar doodconcurreren is nooit gezond. Weet je wat hier nooit lukt? Een frituur beginnen! Tientallen malen al geprobeerd, telkens liep het faliekant af’.

Op een oppervlakte van ruim 450 m2 Tenemos una ámplia gama de productos de charcutería como quesos, pates y salchichas, nacionales y de importación.frigo’s en koelkamers in overvloed. Fris werken is het hier wel. Beetje té koud naar mijn normen.

Tijdens de bedrijfsrondleiding hoor ik plots van klanten een bekend dialect. Geert en Regina hebben een goedlopende frituur aan het station van Eine-Oudenaarde en hier in Spanje een villa. Tijdens hun vakanties kunnen ze zelfs het frieten bakken niet laten: ‘Het moet maar allemaal zo lekker niet zijn. We hebben ons hier zopas een nieuwe frietketel gekocht en komen om frituurolie, frikadellen, mayonaise, ice tea, kroketten en uiteraard diepvriesfrietjes: 20 kg. Want de kinderen en kleinkinderen komen volgende week en die lusten ook graag een frietje. Onthoud het maar goed, frieten van 9 millimeter zijn de allerbeste, het geheim van kenners’. Voila, blij dat ik zo iets belangrijks nu ook weeral weet. Waar men gaat langs Spaanse wegen komt men Belgische frituristen tegen.

                                           Juan Messiaen

Leven en werken in Benidorm: We zijn hier om het verleden te vergeten

(reeks artikels geschreven voor dagblad Het Nieuwsblad/De Gentenaar)

In Benidorm en omgeving gaat Frans Van Damme op zoek naar Gentenaars die er niet alleen wonen maar ook werken. Een week lang, elke dag, een warm menselijk portret.

Zaak: taverne-restaurant Bocacio

Naam: Roland Poppe & Marleen Gyselinck

Leeftijd: 56 & 55

In Spanje sinds: 2009

Een reclamespot op de plaatselijk radio Mi Amigo: ‘voor goed en lekker Belgisch eten moet je bij Roland en Marleen van de Bocacio zijn’. Blijken het dan ook nog Gentenaars te zijn. Mijn nieuwsgierigheid is geprikkeld. Op weg er heen denk ik met heimwee en gemengde gevoelens terug aan de destijds beroemde en beruchte dancing Boccaccio in Destelbergen.

De Spaanse Bocacio is een nette brasserie/restaurant met een leuk terras.

Volgens de sympathieke eigenaars was het de bedoeling een gekende naam te gebruiken met een verwijzing naar het Gentse. Dat er enkele letters te weinig in de naam staan om echt te zijn zal nog niemand zijn opgevallen. En de lichtreclame zal waarschijnlijk ook nog goedkoper zijn geweest met enkele C’s minder.

Marleen en Roland vertellen mij over hun heden en verleden: ‘De inspiratie voor de naam van ons restaurant komt inderdaad van die dancing. In België kon je ons vroeger terugvinden op zowat alle markten en kermissen met een worstenkraam, daar zijn we mee begonnen. In 1978 stonden we al op de Gentse Feesten aan St. Jacobs, toen het dus nog echte Gentse Feesten waren en geen platte commercie zoals nu. Maar een mens wil meer in het leven. Op zoek naar een nieuwe uitdaging begonnen we na 22 jaar met frituur ’t Frietfabriekje in Gentbrugge, aan Moscou Brug. Weeral een schot in de roos. Klanten kwamen van ver bij ons om frietjes. De lekkerste van Gent en omliggende landen zei men. Het was hard werken maar we waren gelukkig. Ons plan was later een goedlopende frituur aan onze zoon te kunnen overlaten. We waren goed op weg om die ultieme droom waar te maken. Helaas, geluk is heel breekbaar. Het noodlot sloeg plots onverbiddelijk toe. Onze zoon kwam om bij een verkeersongeval. Een kind verliezen is het ergste wat een mens kan overkomen. Voor ons had aanvankelijk de toekomst geen enkele zin meer. We wilden voorgoed weg uit België. Alles deed er ons herinneren aan onze overleden zoon. Het verdriet was te groot. Omdat ons (schoon)mama al 17 jaar in Spanje gelukkig was, namen we al vlug de beslissing hetzelfde te doen. We namen hier een bakkerij over en maakten er een restaurant van. Onze zoon is nu in de hemel en wij zijn hier’.

Koken kan Marleen als de beste. Haar echte Gentse stoverij en américain met frietjes zijn daar ondertussen een begrip geworden. Roland doet niet enkel de bediening, maar doet ook graag een ‘klapke’ met klanten. Een goede pr.-man dus, die me sterk doet denken aan Firmin Crets. Marleen en Roland vertellen eerlijk, met het hart op de tong: ‘Crisis, zeker weten. Dit jaar vooral, overal de helft minder klandizie dan vorig jaar. De concurrentie is moordend. Een lunch aan € 6 of zelfs nog minder, een volledig 3-gangenmenu met drank aan € 9,50 zijn geen uitzonderingen meer. Voor sommigen is alles te duur. Wat ze vreten speelt geen rol, als het maar goedkoop is. Neen sorry, daar doen we niet aan mee. Hier enkel kwaliteit en gene brol op de taloore. Ook door het rookverbod in de horeca blijven heel wat klanten weg. Rijk zullen we hier zeker niet worden, maar we hebben wel enigszins een stukje levensvreugde teruggevonden. En de zon is gratis’.

Geen problemen gehad bij het opstarten van de zaak vraag ik mij zo af. Roland loopt rood aan: ‘Zwijg kind, wat een papierwinkel hier. Dan nog met 2 maten en gewichten. Buitenlanders pluimen en doen betalen voor alles en nog wat lijkt wel een nationale sport te zijn. Daar maken we ons al lang niet druk meer over. En rare snuiters dat er rondlopen. Enkele maanden terug kwam zeer regelmatig in ons restaurant een Belgische gynaecoloog langs. Althans dat zei hij. Nadien kwamen we toevallig te weten dat zijn eigen vrouw waarschijnlijk de enige was die hij ooit had onderzocht. ’t Was gewoon iemand van de kuisploeg in het hospitaal’

                                                 Roland en Marleen

Benidorm: De wereld is hier elke dag een beetje mooier

(reeks artikels geschreven voor dagblad Het Nieuwsblad/De Gentenaar)

Naar waar gaan de meeste Belgen op vakantie? Naar Spanje! Naar waar in Spanje gaan de meeste Belgen op vakantie? Naar de regio BENIDORM! Benidorm en omgeving een kolonie voor gepensioneerden enkel omdat het microklimaat goed is voor astma en reuma? Vergeet het. De Spaanse badplaats is een hippe bestemming. Wie vroeger aan Benidorm dacht, zag grote betonnen blokken voor zich, gevuld met oude, saaie bejaarden. Het imago van deze badplaats is echter al geruime tijd netjes opgepoetst. Bij Google is de laatste jaren de zoekterm ‘Benidorm’ een echte hype geworden.

In tegenstelling tot wat velen denken is de regio niet alleen de place-to-be voor oudje op rust, Benidorm basterds, lottowinnaars en renteniers of duistere figuren op de vlucht. Het imago een verzamelplaats te zijn van looprekjes, alleenstaande dames op zoek naar gefortuneerde heren van stand, amusement dat alleen maar bestaat uit bingo voor slechtzienden en de vogeltjesdans voor danslustigen met reuma is al heel lang achterhaald.

Ontelbare mensen dromen van een lekker leven in een zonnige land. Voor de meesten blijft het echter alleen maar bij dromen.  Maar honderden Vlamingen nemen wel die belangrijke beslissing en zeggen elk jaar ons land vaarwel. Benidorm is zo een favoriete bestemming, met stip genoteerd. De ganse regio leeft als nooit tevoren, het is er leuk om te wonen, aangenaam om te werken. En dat doen er dan ook heel wat Gentenaars.

Wat bezielt echter Gentenaars om juist daar te gaan werken? Je moet wel goed gek zijn om elke dag bij een temperatuur van gemiddeld 30 graden alle dagen het beste van jezelf te geven omdat er brood op de plank moet komen. Jaar in, jaar uit, winter en zomer.

Is dit de ideale combinatie van rustig wonen en werken? Hebben de zee en de zon dan toch een magische aantrekkingskracht? Of is het de gezellige drukte die er altijd heerst en de gemoedelijke sfeer welke de regio uitstraalt die het werken er prettiger maakt dan in België? Of is het uit liefde voor Spanje of omdat België te klein werd?

Ik wil er alles over weten want misschien ligt later daar ook wel mijn toekomst. Wie zijn die Gentenaars die er wonen en werken? Wat doen ze daar en waarom?  Ik wil kleurrijke portretten maken van fiere en gepassioneerde stadsgenoten die Gent hebben verlaten om in de regio Benidorm hun droom waar te maken. Ondergedompeld worden in een wereld van mensen die met gans hun hebben en houwen zijn vertrokken is mijn bedoeling. Het wedervaren, de hoop of wanhoop, kijken hoe hun verwachtingen werden ingevuld.

Uiteindelijk krijg ik van de chef redactie, wel niet met echt veel enthousiasme, groen licht. Ondergetekende mag naar Benidorm. Want volgens de nieuwe leeftijdsnormen ben ik toch te oud. Mijn toekomst ligt dus blijkbaar voor een weekje in Benidorm. Alle macht aan journalisten op leeftijd!

Een goedkoop vliegtuigticket boeken en een kleine huurauto reserveren is een eerste stap in mijn avontuur. Logeren mag ik bij Rita & John, een kunstenaarskoppel van Antwerpse origine. De gazet heeft aan mij dus een goedkope medewerker met een kleine onkostennota. De rest zien we dan wel ter plaatse. Maar omdat ik de beste leerling van de klas wil zijn en een goede voorbereiding het halve werk is probeer ik vanuit Gent, met dank aan het internet, enkele contacten te leggen. In de hoop dat de tamtam in Benidorm het verdere werk doet. Een eerste reactie laat niet lang op zich wachten. Op een nacht ontvang ik via sms een bedreiging: ‘als je iets over ons durft te schrijven, weten we je wel te vinden’. Blijkbaar is niet elke Gentenaar in Benidorm daar met goede bedoelingen en opgetogen met mijn project. Het maakt op mij geen enkele indruk. Ik wil immers absoluut geen artikels schrijven over ‘losers’. Overal Hollandse vlaggen en krijtborden met daarop als tekst: de beste Hollandse slager, de echte Hollandse bakker, hier broodje kroket, kogelbiefstuk, pindasaus, bitterballen maar nergens onze Gentse trots: stoverij, lookworsten, waterzooi of andere lekkernijen ‘van bij ons’ te bespeuren. Ik neem ter plaatse contact met ‘deze week’ het Nederlandstalige weekblad aan de Costa Blanca. Een leuk artikel is het resultaat. Een radiostation maakt mijn zoektocht naar Gentenaars bekend. Op vrij korte tijd krijg ik nog heel wat meer reacties. De verenigingen ‘Business From Belgium’ & ‘Vlamingen in de wereld’ willen meewerken en geven het initiatief door aan de leden. De trein is op het goede spoor vertrokken. Niemand kon ooit vermoeden dat er zoveel Gentenaars in de streek van Benidorm met succes actief waren. Een autohandelaar, bankbediende, campingreceptionist, beleggingsadviseur, meubelverkoper, restaurant, tuincentrum, bar, verzekeringsmakelaar, tandarts, dokter, notaris, advocaat, horecagroothandel, bloemenzaak, kledingzaak, duikinstructeur, pedicure willen graag meewerken. Het lijkt wel alsof ik door de plaatselijke fanfare wordt ingehaald. Uitnodigingen voor modeshows, business meetings en andere initiatieven met gratis eten en drinken komen mijn richting uit. Het zal dus helaas selecteren in het aanbod worden. Een luxeprobleem voor mij.

De volgende dagen ga ik langs bij enkele Gentenaars en wordt er met open armen ontvangen. Een ode aan het goede leven, enkele prachtige, menselijke verhalen bij elkaar gesprokkeld. Bij lekker leven hoort dat je ‘s morgens uit het raam kijkt en tegen jezelf en de anderen om je heen zegt: “Wat zullen we vandaag voor leuks, interessants of plezierigs doen en ondertussen toch hier onze goed belegde boterham verdienen.

                                            Frans Van Damme

 

Stijgend aantal oplichtingen per telefoon

BRUSSEL, 08/08/2011.– De federale gerechtelijke politie van Brussel merkt de laatste weken

een aanzienlijke stijging van het aantal oplichtingen per telefoon op, en dit vooral gericht

tegen bedrijven die hun maatschappelijke zetel in Frankrijk hebben. De voorlopige schade

loopt op tot miljoenen euro’s. Sinds enkele maanden onderzoeken de federale gerechtelijke politie van Brussel en het Parket van Brussel verschillende dossiers rond oplichting en poging tot oplichting, en dit gericht op multinationals met maatschappelijke zetel in Frankrijk en filialen in het buitenland;ondermeer in België. Alle dossiers hebben dezelfde modus operandi: de oplichter neemt telefonisch contact op met een medewerker van het Belgische filiaal en misbruikt de naam van de directeurgeneraal van de groep in Frankrijk. De oplichter benadrukt tijdens dit eerste gesprek de volledige vertrouwelijkheid van het gesprek en vraagt de medewerker persoonlijk toe te zien op het nemen van de geschikte maatregelen om aan zijn vraag tegemoet te komen. De oplichter spreekt van een fiscale controle, een dringende vraag naar liquiditeit om een financieel project af te ronden, of eender welke andere ‘financiële’ reden die legitiem lijkt. Op die manier informeert hij zich over de actuele financiële mogelijkheden van het bedrijf. Daarna vraagt de oplichter een grote overdracht van liquiditeit, met de belofte het geld binnen de kortste keren terug te storten. De oplichter vraagt ook de documenten die de overdracht bewijzen, door te faxen als bewijs. Het geld wordt overgeschreven op een buitenlands rekeningnummer op naam van een vennootschap die geen directe link heeft met de groep. Eens het geld gestort is op het rekeningnummer van de oplichter, wordt dit bedrag onmiddellijk gedebiteerd ten voordele van een ander buitenlands rekeningnummer. De snelheid van de credit- en debetoperaties belet de gerechtelijke autoriteiten van de betrokken landen om de rekeningen binnen een redelijke termijn te blokkeren en de bedrijven hun geld terug te laten recupereren. Momenteel lijken de daders zich te richten op vennootschappen met hun maatschappelijke zetel in Frankrijk, blijken de daders Frans te spreken en gebruiken ze Franse telefoonnummers. Ze geven ook steeds de indruk veel details van de betrokken bedrijven en personeelsleden te kennen. Het nadeel voor de getroffen firma’s loopt op tot miljoenen euro’s. De geldtransfers, die op vraag van de oplichters uitgevoerd worden, zijn allen aanzienlijk: meerdere honderdduizenden euro’s.

Gezien de Federale gerechtelijke politie (FGP) van Brussel de laatste tijd een sterke groei van

dit fenomeen opmerkt, willen wij de in België gevestigde bedrijven waarschuwen voor deze

oplichters. Waakzaamheid is geboden en wij vragen aan de bedrijven, die dergelijke

verdachte telefonische aanvragen ontvangen, om zo vlug mogelijk contact op te nemen met

de FGP Brussel – OA 5 – Groep “Oplichtingen” – 02/223.93.69.

Politie vraagt Belgische filialen van Franse

multinationals waakzaam te zijn

Bruggeman neemt jenevermerk Smeets van Konings over

Met de aankoop van het merk Smeets versterkt Bruggeman zijn positie als marktleider op de Belgische jenevermarkt.

Gent - Zonhoven, 8 augustus 2011 –De bedrijven Konings en Bruggeman maken bekend dat ze na meerdere maanden onderhandelen vandaag een akkoord bereikten over de overname van het merk Smeets. Bruggeman,  al jarenlang een vooraanstaand producent en distributeur van jenever met de merken Peterman, Hertekamp en Fryns voegt dankzij deze deal een derde groot jenevermerk aan zijn portfolio toe. Smeets is immers sinds jaar en dag de absolute nummer één van de jenevermarkt in Limburg en omstreken.

Sinds 1884 is het Oost-Vlaamse Bruggeman met de merken Hertekamp en Peterman gespecialiseerd in de productie van jenever. Smeets van zijn kant, startte in 1921 met de productie van zijn Hasseltse jenever. Vanaf 2001 maakt het merk Smeets deel uit van drankenproducent Konings. De huidige core business van Konings is de productie en de afvulling van sappen, ciders en gedistilleerde dranken, dit als co-packer en als producent van private labels. Om zich meer op deze kerntaken te kunnen focussen besloot Konings het merk Smeets te verkopen.

De overname van Smeets door Bruggeman maakt het mogelijk om de verkoop, productie en marketing van een typisch Belgisch product als jenever op de markt te handhaven en verder te versterken en op Belgische bodem te houden. Dat jenever nog steeds een populair en hedendaags product is, blijkt uit het feit dat het, na whisky, de grootste markt van sterke dranken vertegenwoordigt.

“Wij zijn bijzonder trots om Smeets aan ons productgamma toe te voegen,” zegt Guy Tapernoux, gedelegeerd bestuurder van Bruggeman. “Met zijn reputatie van uitzonderlijke kwaliteit en smaak die door consumenten gewaardeerd en geprezen wordt, is Smeets met zijn Hasseltse jenever een icoon van de Belgische jenevermarkt en past het perfect bij onze huidige merken Peterman, Hertekamp en Fryns.”

Alle producten van het Smeets-gamma komen met de overname in handen van Bruggeman. Beide partijen zullen in de toekomst echter nauw blijven samenwerken om de productie van dranken te garanderen.

Over Etn. Bruggeman nv

Bruggeman is een Belgische producent en distributeur van jenever. Het bedrijf opereert in de jenevermarkt onder de merknamen Peterman, Hertekamp en Fryns. De rijke geschiedenis van het bedrijf gaat terug tot 1884. Door continue productinnovatie, zoals een focus op mixmogelijkheden met softdrinks, is Bruggeman uitgegroeid tot de onbetwiste nummer één in de Belgische jenevermarkt.

Naast Peterman,  Hertekamp en Fryns brengt Bruggeman ook onder meer Label 5, Poliakov en Comptoir des Flasks op de markt. Deze merken zijn onderdeel van La Martiniquaise, de Franse groep waar Bruggeman sinds 2009 toe behoort.

Jaarlijks produceert Bruggeman in zijn distillerij in Gent miljoenen flessen jenever, vodka, rum, pastis, whisky en aperitieven voor de Belgisch-Luxemburgse markt en diverse exportlanden. In 2010 haalde Bruggeman een omzet van 20 miljoen euro.

Over Konings

Opgericht in 1921, groeide het bedrijf Konings uit tot een gerenommeerde producent van gedistilleerde dranken, sappen en ciders. Vandaag is Konings wereldwijd actief als producent van private labels en als co-packer. Konings commercialiseert daarnaast haar eigen merk “Trudo”-fruitsappen, wat nog verder zal worden uitgebouwd.

Een permanent investeren in nieuwe technologieën en een management buy out in 2007 zorgden voor een explosieve groei. Na de recente overname van de vroegere Looza-site te Borgloon, telt Konings heden ca. 300 medewerkers. In 2010 realiseerde Konings een omzet van 60 miljoen euro.

Voor meer informatie, ga naar http://www.bruggeman.be

FINNAIR NEEMT HET VOORTOUW IN VLIEGEN OP BIOBRANDSTOF

Brussel, 20 juli 2011 – Finnair zet zich al decennialang in voor duurzame ontwikkeling. En nu is de tijd gekomen om de volgende grote stap te maken in duurzaam vliegen. Volgende week plant Finnair haar eerste vluchten op biobrandstof, vanaf Amsterdam en Helsinki. Het zullen de langste

commerciële vluchten op biobrandstof ooit zijn.

“Wij willen baanbrekend te werk gaan bij de ontwikkeling van duurzaam vliegen. De milieu-impact van het vliegen wordt vooral bepaald door de uitstoot van de motoren. Investeren in onderzoek naar alternatieve brandstoffen is dus een logische manier om de schade aan het milieu te beperken”, aldus Kati Ihamäki, VP Sustainable Development bij Finnair.

Biobrandstoffen zijn brandstoffen die worden gewonnen uit hernieuwbare organische grondstoffen.

De planten die voor de productie van biobrandstoffen gebruikt worden, absorberen CO2, dat bij verbranding weer vrijkomt in de atmosfeer.

Voor permanent gebruik wil Finnair slechts overstappen op een alternatieve biobrandstof die sociaal,ecologisch en economisch duurzaam is. Zo moet de kweek van de biomassa die wordt gebruikt voor de productie van biobrandstof de uitstoot van broeikasgassen significant verlagen en mag ze geen

negatieve effecten hebben op de voedselproductie, noch leiden tot de afname van biodiversiteit of een toename van de ontbossing.

Voor de eerste vlucht gebruikt Finnair biobrandstof op basis van door SkyNRG geleverde, gerecyclede plantaardige olie (gebruikte bakolie), in een samenstelling van 50% biobrandstof en 50% gewone kerosine. Finnair en SkyNRG hebben een overeenkomst gesloten waarbij ze gaan samenwerken aan

een structurele toeleveringsketen. Beide partijen zijn er immers vast van overtuigd dat luchtvaartmaatschappijen door het aanbieden van ‘groene vluchten’ kunnen bijdragen aan een snellere ontwikkeling van duurzame en betaalbare brandstoffen voor de luchtvaart. Hiermee zou de uitstoot van de luchtvaart op de lange termijn mogelijk met 80% gereduceerd kunnen worden. In deze fase is het de bedoeling dat Finnair ten minste drie vluchten tussen Amsterdam en Helsinki uitvoert met dit mengsel van 50% biobrandstof in beide motoren. Bijtanken gebeurt op Amsterdam Airport Schiphol.

Over Finnair

De oprichting in 1923 maakt Finnair tot een van de meest ervaren luchtvaartmaatschappijen ter wereld. Vanuit Helsinki omvat het routenetwerk meer dan 48 internationale bestemmingen. In haar thuisland vliegt Finnair

naar 12 bestemmingen. De vloot bestaat uit 63 toestellen. De maatschappij maakt deel uit van de oneworld alliantie, het samenwerkingsverband van 11 luchtvaart-maatschappijen. De dienstregeling en het routenetwerk van Finnair vindt men op www.finnair.com.